۱۳۹۳ جمعه ۲۹ اسفند  - 2015 3 Friday
آرشیو خبر آمار بازدید: 881 کد مطلب: 1527  

سزارین انتخابی تجاوز به حقوق جنین

مهرخانه
۱۳۹۳ دوشنبه ۳ شهريور ساعت 11:10




*گفتگوی مهرخانه با دکتر ناهید خداکرمی

خانم دکتر، طبق آمار موجود بیشتر زنان جامعه ما تمایل دارند در زایمان از روش سزارین استفاده کنند، ولی گفته می شود این انتخاب از جهت پزشکی انتخاب درستی نیست. لطفاً به عنوان اولین سؤال دلایل برتری زایمان طبیعی بر سزارین را توضیح دهید؟
در ابتدا باید گفت که بدن انسان‌ها به گونه‌ای آفریده شده است که یک سری رفتارهای بیولوژیک و بعضاً خارج از اختیار تام از آنها سر می‌زند؛ مانند خوردن، خوابیدن، جویدن، فروبردن و...؛ درحقیقت بدن به‌طور هوشمند برای کارهای خاصی تنظیم شده است. در بحث باروری نیز به همین صورت است؛ یعنی از نظر پدیده خلقت و آن چیزی که خداوند در بدن زنان طراحی کرده است، باروری نیز یک اتفاق خود به خود است که با رفتارهای باروری غریزی پدیدار می‌شود یعنی بعد از لقاح، پدیده رشد و تکامل جنین در بطن مادر به صورت بیولوژیک اتفاق می‌افتد و ما نمی‌توانیم مداخله کنیم که در یک مقطعی یک کار غیرمعمول دیگری در این پروسه اتفاق بیفتد. ازطرفی در انتهای بارداری مجدداً بدن به طور خود به خود و فیزیولوژیک پروسه‌ای را طی می‌کند که مادر و جنین را برای تولد آماده می‌سازد و جالب است که خود جنین در شروع دردهای زایمان نقش دارد؛ بنابراین پدیده زایمان هم باید خود به خود باشد.

حال در هر مقطعی که دخالت کنیم؛ یعنی یک بخشی از زندگی جنین را خراب کرده‌ایم. برای مثال اگر مادری دردهای زایمانش خود به خود شروع نشود و ما بدون دلیل و اندیکاسیون علمی بخواهیم دردها را شروع کرده یا به روش جراحی زایمان را صورت دهیم؛ به معنی آن است که در مقطعی از زندگی فیزیولوژیک این جنین مداخله می‌کنیم و در حقیقت او را از بخشی از زندگی داخل رحمی که حق جنین است، محروم می کنیم.

هنگام تولد با شروع دردهای زایمانی هورمون‌هایی در بدن مادر ترشح می‌شود که از طریق بند ناف و جفت به جنین هم می‌رسد، حال اگر این درد را نیز نداشته باشیم و بخواهیم جلوی انقباض رحمی و درد را بگیریم و بگوییم باید سزارین شود، بخشی از زندگی جنین را از او می‌گیریم؛ حتی مادر را نیز از مقطعی از عملکرد فیزیولوژیک بدن خود محروم می کنیم. البته می‌توان در مادری که مایل نیست درد داشته باشد، از بی‌دردی استفاده کرد، ولی باید پتانسیل آن موجود باشد. مادری که باردار شده است حتماً باید پدیده انقباض رحمی، درد، ترشح هورمون‌ها، و انتظار کشیدن برای تولد را تجربه کند و اگر بدون دلیل علمی مانع این اتفاق شویم، نعمت بزرگی را از مادر دریغ کرده‌ایم.

اوج عظمت تولد در هنگام پایان بارداری، عبور جنین از کانال زایمان است که باید خود به خود اتفاق افتد. هنگام عبور جنین از کانال زایمان، جنین حرکاتی را از خود نشان می‌دهد که واقعاً شکوه خلقت است و اگر این مسئله را نیز از جنین دریغ کنیم باز مقطعی از زندگی را از او گرفته‌ایم. از وقتی که علائم زایمان آغاز می‌شود تا هنگام تولد که گاهی تا 20 ساعت هم زمان می‌برد؛ (میانگین بین 8 تا 20 ساعت طول می‌کشد)، اگر مادر را بدون دلیل به اتاق عمل ببریم و نوزاد را به دنیا آوریم؛ یعنی آن 20 ساعت را از او گرفته‌ایم که به نظر من با این امر بار اخلاقی و حقوقی ناشناخته‌ای بر گردن ما نهاده خواهد شد.

بنابراین پدیده زایمان و بارداری فیزیولوژیک است و باید طبیعی اتفاق افتد و محروم کردن جنین از هر بخشی از این زندگی اگر بدون دلیل باشد؛ هم از نظر علمی سؤال‌برانگیز است و هم از منظر اخلاقی و حقوق جنین غیر قابل توضیح است.

بدترین ضرر سزارین این است که کودک را از حقوق خدادادی و طبیعی محروم کرده‌ایم؛ از حقی که برای زندگی کامل داخل رحمی داشته، حقی که برای عبور از کانال زایمان داشته، محروم کرده‌ایم و از حقی که برای بهره‌مند شدن از هورمون‌هایی که مادر در حین انقباضات رحمی ترشح می‌کند، محروم کرده‌ایم. بنابراین اولین ضرر سزارین تجاوز به حقوق جنین است.

دومین مسئله؛ از نظر عاطفی است. در هنگام زایمان حالاتی که مادر تجریه می‌کند و جنین از آن متأثر می‌شود باندیگ یا پیوند عاطفی است که ارتباط عاطفی مادر و جنین به اوج خود می‌رسد و وقتی این مسئله را قطع کنیم یعنی آن ارتباط عاطفی خدشه‌دار می‌شود.

ازطرفی اگر در هر مقطعی از این زندگی، بارداری را بدون دلیل خاتمه دهیم، علاوه بر اینکه این حقوق گفته شده را از جنین محروم کردیم، عوارضی هم برای جنین ایجاد می‌کنیم؛ زیرا تکامل آن به اوج نرسیده و کامل نشده است. عوارضی که اکنون در سزارین‌ها به خصوص در سزارین انتخابی وجود دارد، بیشتر بیمار کردن عمدی جنین است؛ یعنی جنین‌هایی که به روش سزارین به دنیا می‌آیند 50 درصد بیشتر آسم می‌گیرند، 20 درصد بیشتر دیابت، 25 درصد بیشتر بیماری‌هایی مانند آلرژی و بیماری‌های ایمونولوژی مانند بیماری سلیاک و کم‌خونی دوران کودکی در آنها دیده می‌شود، علاوه بر اینکه مشکلات تنفسی در هنگام تولد یا روزهای پس از تولد در آنها افزایش پیدا می‌کند و نیاز به مراقبت‌های ویژه خواهند داشت؛ زرد می‌شوند و نیاز به تعویض خون و مشکلات دیگری که سایر جنین‌ها تجربه می‌کنند در آنها بیشتر است و از همه مهم‌تر اختلالات رفتاری است؛ به‌طوری‌که بیش‌فعالی و اوتیسم بیش از سایر کودکان خواهد بود و مدیریت رفتارشان به هم می‌خورد. متاآنالیزهایی که اکنون منتشر شده است نشان می‌دهد که کودکانی که به روش طبیعی به دنیا می‌آیند از نظر رفتار بهتر می‌توانند با مشکلات کنار بیایند. در یک جمله با سزارین انتخابی به‌طور عمد نسلی بیمار را به آینده تحویل می دهیم که هم پزشکان و هم مردم از این مسئله غافل‌اند.

خطراتی که روش سزارین برای مادر دارد، یک سری خطراتی است که در حین عمل ایجاد می‌شود؛ مانند خطرات ناشی از بیهوشی، خونریزی، عوارض جراحی مانند آسیب به دستگاه ادراری و گوارشی در حین جراحی یا پس از آن و مهم‌تر از همه اینکه یک سری عوارض بلندمدت را نیز در پی دارد که می‌تواند سبب ناباروری ثانویه شود که به علت آسیب‌هایی است که جدار رحم ممکن است دچار آن شود یا به علت چسبندگی‌هایی است که ایجاد می‌کند.

نکته بسیار مهم دیگر به خصوص با توجه به سیاست‌های جمعیتی، این است که مادرانی که طبیعی زایمان می‌کنند میل به زایمان مجدد در آنها افزایش می‌یابد؛ یعنی انگیزش باروری مجدد پیدا می‌کنند و حتی درد زایمان طبیعی هم باعث نمی‌شود این انگیزش را از دست بدهند؛ چراکه آن درد هورمون‌هایی ترشح می‌کند که میل به باروری مجدد را پدید می آورد، اما بالعکس در مادرانی که سزارین می‌شوند، انگیزه زایمان مجدد از بین می‌رود و به همین علت قبلاً می‌گفتیم مادرها درد ناشی از زایمان طبیعی را زود فراموش می‌کنند، اما درد بعد از جراحی زایمان سزارین را فراموش نمی‌کنند.

ضمن اینکه مادرانی که به روش طبیعی زایمان می‌کنند مادران موفق‌تری هستند؛ هم در تغذیه نوزاد با شیر مادر و هم در تربیت فرزندشان؛ چراکه مادر سزارینی پدیده و هورمونی را تجربه نکرده و قسمتی از حقوق مادری را از دست داده است. سزارین برای مادرانی است که به هر دلیلی به سزارین نیاز دارند و برای آنها خوب است؛ زیرا 15 درصد بارداری‌ها پرخطر می‌شود و نیاز به سزارین دارند.

یکی دیگر از عارضه‌هایی که برای مادری که سزارین می‌کند و در بارداری‌های بعدی اتفاق می‌افتد، چسبندگی جفت به محل زخم سزارین است که حتی می‌تواند باعث از دست دادن رحم و مرگ مادر شود. متأسفانه مرگ ناشی از سزارین بیشتر از مرگ ناشی از زایمان طبیعی است و خونریزی‌هایی که به علت چسبندگی جفت پیش می‌آید، بیشتر است و این امر حتی در بیمارستان‌های لوکس خصوصی نیز حادث می شود.



سارا : زایمان طبیعی نیازمند بدنی سالم و قوی است که با زندگی امروزی ناسالم که با تغذیه نادرست و استرس همراه است کمتر مشاهده می شود
مسعود : امروزه خانم ها میخوان با سزارین کلاس بذارن ومخصوصا بگن فلان دکتر و یا فلان بیمارستان تو تبریز زایمان کردم
نظر شما
نام :
پست الکترونیکی :
نظر شما :