۱۳۹۲ دوشنبه ۲۵ شهريور  - 2013 9 Monday
خطری جدی تر از «ساپورت» خطری جدی تر از «ساپورت»
« عفاف » همواره در باور و بیان ما نسبت به « حجاب » مقدم بوده...
معرفی یک جوان هنرمند سرابی/حجت مبذول معرفی یک جوان هنرمند سرابی/حجت مبذول
در ادامه معرفی سرمایه های خلاق و هنری شهرمان با حجت مبذول هن...
 گفتگو با یک متخصص قلب و عروق /فشارخون با چراغ خاموش می آید گفتگو با یک متخصص قلب و عروق /فشارخون با چراغ خاموش می آید
دکتر پروانه علی اکبر زاده،متخصص قلب و عروق هم اکنون روزهای پ...
سری جدید پاسخ های حجت الاسلام اکرمی به سئوال های کاربران سری جدید پاسخ های حجت الاسلام اکرمی به سئوال های کاربران
حجت الاسلام اکرمی به بخش دیگری از سئوال های کاربران و مخاطبا...
برنامه نود شهری/موضوع خیابان ابترمانده فردوسی شرقی برنامه نود شهری/موضوع خیابان ابترمانده فردوسی شرقی
در حاشیه کلنگ زنی به دو طرح مهم شهرداری ،خیابان ابترمانده فر...
اسماعیل قهرمانی سرابی زاده ای که پیکرش هم ان دنیایی شد... اسماعیل قهرمانی سرابی زاده ای که پیکرش هم ان دنیایی شد...
اسماعیل با نیروهای گردان انصار به قربانگاه عشق رفتند.عملیات ...
آرشیو خبر آمار بازدید: 344 کد مطلب: 465  

اجیل نخوریم...به قلم سردبیر عصر ایران

آجیل، نه کسی را سیر می کند و نه کسی از نخوردنش دچار سوءهاضمه می شود. آنچه حضور آجیل را در سبد خرید عید الزامی کرده است ، نگرانی از قضاوت قوم و خویش و دوست و آشناست که نکند بیایند و برود و بگویند که خانه فلانی آجیل نداشت یا اگر هم نگویند ، پیش خود فکر کنند که ما ، فقیر و ندار هستیم.
۱۳۹۱ پنج شنبه ۱۷ اسفند ساعت 13:07




عصر ایران/جعفر محمدی
این یک باور دیرینه در میان ما ایرانیان است که اگر در ایام نوروز ، در پذیرایی از مهمانان ، آجیل وجود نداشته باشد ، برایمان «بد» است!

البته برای مردم مهمان نوازی مانند ایرانیان ، این «مسأله» عادی است. به همین دلیل است که اگر قیمت آجیل ، سر به فلک هم بگذارد ، ما ایرانی ها ، حتی به بهای زدن از شکم زن و فرزند هم که شده ، باید آن را تهیه کنیم تا آبروداری نماییم! حتی اگر در خانه هایمان ، فرزندان خود را از دست زدن به ظرف آجیل -مخصوصاً پسته هایش- منع کنیم و چشم غره رفتن مادر به کودکان که "ذلیل مرده! باز مهمون دیدی؟ دست به اون آجیل ها نزن" امری عادی باشد!


 
آجیل، نه کسی را سیر می کند و نه کسی از نخوردنش دچار سوءهاضمه می شود. آنچه حضور آجیل را در سبد خرید عید الزامی کرده است ، نگرانی از قضاوت قوم و خویش و دوست و آشناست که نکند بیایند و برود و بگویند که خانه فلانی آجیل نداشت یا اگر هم نگویند ، پیش خود فکر کنند که ما ، فقیر و ندار هستیم. 

اگر این تصور که نداشتن آجیل در سفره عید ، نشانه فقر است ، از بین برود ، آن الزام نه چندان مهم تاریخی(!) مبنی بر داشتن آجیل در عید نیز می تواند منتفی شود.

ما می توانیم ، امسال که قیمت آجیل بی قواره بالا رفته ، آجیل نخریم و به مهمانان مان بگوییم که "نه از سر نداری و فقر ، که به خاطر اعتراض به گرانی بی قاعده آجیل آن را نخریدیم.ما ، بخشی از جامعه هستیم و قرار نیست هر طور که خواستند با ما رفتار کنند و قرار نیست اجناس را به هر قیمتی که تحمیل کردند بخریم."

می توانیم برای گرم شدن محفل عیدمان ، تعریف کنیم که یک بار در آلمان ، شیر را بیش از حد متعارف گران کردند و مردم نیز ، بی آن که مانند برخی جوامع بدوی ، شلوغ و شورش کنند ، تنها کاری که کردند این بود که شیشه های شیر که توزیع کنندگان پشت در خانه هایشان می گذارند را برنداشتند... و چند روز بعد ، قیمت ها به حالت سابق برگشت.
و در ادامه می توانیم این "رفتار متمدنانه" را با "رفتار خشونت آمیز" سودانی ها مقایسه کنیم که در اعتراض به گرانی بنزین ، پمپ بنزین ها را آتش زدند و باز آن را با "رفتار نامعقول" خودمان مقایسه کنیم که وقتی چیزی گران می شود ، خریدمان را چند برابر می کنیم تا به گران کنندگان جایزه هم بدهیم! و این در حالی است که در قریب به اتفاق موارد ، کاستن یا قطع تنبیهی و موقتی خرید خیلی از اقلام ، ضرری به زندگی مان نمی زند ، همان طور که هیچ کدام از آلمانی ها ، با چند روز شیر نخوردن ، نمردند.
در همین عربستان هم سال گذشته ، مدتی مرغ گران شد و مردم با شعار "نمی خریم تا مرغ هایشان بگندد" مدتی مرغ نخریدند تا ارزان شد ولی در ایران ، مردم دنبال کامیون مرغ دویدند و تا جایی که می توانستند خریدند ؛ مقایسه تلخی است اما این دو اتفاق تقریباً در یک مقطع زمانی رخ دادند و عربستانی ها آن کردند و ما ایرانی ها این!

علت نداشتن آجیل در ایام عید امسال ، می تواند "فقر" نباشد ، بلکه "احساس مسؤولیت در قبال جامعه" باشد. در این صورت ، مهمانان ، نه تنها سوء ظن نخواهند داشت ، بلکه تحسین مان هم می کنند زیرا آنقدر درک و شعور دارند که بفهمند این مسؤولیت اجتماعی ،بسیار ارزشمندتر از شکستن چند تخمه و خوردن چند پسته است.

 اگر چیزی خارج از قاعده گران شود، در جوامع متمدن ، مردم "خردمندانه" آن را تحریم می کنند ؛ در جوامع عصبی ، "وحشیانه" شورش و خرابکاری می کنند و در جوامع احساساتی ، "حریصانه" می خرند... وقت آن است که ما نیز خردمندانه عمل کنیم.


شهروند : واقعا جالب بود پسنديدم راستي ما ميتوانيم به روش سنتي يعني با گندم بو داده و شاهدانه و بزرك سياه و با آرد كردن اينها و گذاشتن در يك پياله كوچك از مهمانان خود پذيرايي كنيم ضمنا سنت هاي قديمي را احيا نماييم.
نظر شما
نام :  
پست الکترونیکی :  
نظر شما :